కన్న కలలే కల్ల లవగా,
బ్రతుకు చిత్రం వెలిసి పోయెను;
చిన్న బోయిన మనసు లోతుల
దిగులు భారం పెరిగి పోయెను.
"దేశమంటే మట్టి కాద"న,
ఆశ ఏదో పొటమరించెను;
మోసపూరిత పాలనలతో
రేపు ఊసే చెదిరి పోయెను.
ఎన్ని కలలో! ఎన్ని కళలో!
బడుగు జీవులకేటి ఎరికలె?
కొన్ని నోట్లకి ఓట్లు వేసిన
కూలినాలీ కుమిలి పోయెను.
వేయి పడగల బుసలు కొడుతూ
ప్రభుత వేసే వేట్లు ఎన్నో;
సోయి మాటిక లేనే లేదని
ప్రజా హృదయం నలిగి పోయెను.
నోరు కట్టుకు, తెరలు పట్టుకు,
కాళ్ళు, కీళ్ళు కదప రంటిరె?
సారు చేసే దాష్టికాలకు
జనత మనసులు మరిగి పోయెను.
నేటి యువతకు 'రేపు' అన్నది
పెద్ద ప్రశ్నగ మిగిలి పోయెను;
ఏటి పాలవ సర్వ వనరులు,
దేశమిప్పుడు విసిగి పోయెను.
కోయు వాడిని కూసి లేపే
కోడి కాదుగ ఉసురు లొదలగ
వేయు వేటుకు ఓ సవిత్రీ
యువత మొత్తం రగిలి పోయెను
కామెంట్‌లు లేవు:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి