ఈ వాదమా మన జీవన వేదం???...
వ్యక్తి విశ్వాసి గానో,
అవిశ్వాసి గానో బతకటానికి;-
మతం జాలం లో చిక్కుకుని తీరాలా??
గతం తవ్వి తల కెత్తు కుని తీరాలా???
మారణ హోమాలకి మదరసా శిక్షణలూ,
మానవ హననానికి బ్రతుకు లంకితాలూ;-
అయ్యో పాపం!! అల్లా పిల్లలు!!!
మబ్బుల్లో నీళ్ళకై ముంత లొలక బోతలూ,
ఊహల్లో స్వర్గానికి ఉన్న బతుకు
బుగ్గిలూ;-
వీళ్ళే!!
మన సోదరులే;-
ఈ జిహాదీ కంకణ బద్ధులు,
అల్లా రాజ్య స్థాపనాను రక్తులు
వీళ్ళు!!
మరి మన కి;-
మానవ సేవే మాధవ సేవ ట,
సబ్ కా మాలిక ఏక్ ట.
మరెందు కీ కుమ్ములాట??
అంటే...
ఆ మాధవుడు,
ఈ మాలిక్;-
మళ్ళీ వేర ట!
అందుకనే ట,
ఈ తంటా, పెంటా!!
అవునవును!! అందు కే ట!!
ఇంటా, బయటా ఇంత మంట!
అందుకే నేడిక అంత టా,
మా'రణ' సేవ!
ఈ 'నవ' సేవ!!
వేద భూమి గానీ,
మరో గాధ భూమి గానీ;-
ప్రపంచం అంతా బాధ భూమే!!
చరిత్రంతా మతం చిందించిన రక్తాశ్రు ఝరులేగా!!
ధరిత్రంతా గతం తప్ప హితం తలవని
మూర్ఖతే గా!!
అరని రావణ కాష్టాలూ,
ఆగని నర మేధాలూ;-
ఇదే కదా నేటి మన వేదన కి పూర్వ ప్రస్థానం!!!
ఇలాగే గా రేపు వైపు కి మన మరో ప్రస్థానం???
ఇదంతా..
మానవ నిర్వాకమే!
మన 'నవ' వికారమే!!
ఇదా మానవ మేధ?
ఇదా!!ఇదా!! మన 'నవ' మేధ!!!
ఉనికే ప్రశ్నార్ధకం,
ఉంటే భీభత్సం;-
వాడూ!
ఆ పైవాడు!!
వాడి పేరు తోనే నా ఈ
వాడీ, వేడీ ఆయుధం.
దేశ భక్తో, అల్లా ఉక్తో
రంగో, మరో హంగో
ఎంత గొప్ప దైనా
కత్తి కత్తే!!!
చేసేది ముక్కలుగా నరకటమే!!!!
ఎన్ని వేరు కుంపట్లో;-
అన్ని రగిలే మంటలే గా!
అన్ని ఉన్మాద ఉప్పెన లేగా!!
'ఉష్ణం ఉష్ణే న శీతలం'
అని మరచిన ఉద్రేకం
పెను ప్రమాదమీ మైకం.
మనిషి అంటేనే..
కుళ్ళిన గతం నెమరు వేత
ఫెళ్ళున తనని చరిచే వర్తమానం మోత
మళ్ళ ననే, వీడి వెళ్ళ ననే భయం గుప్పిట్లో భవిత.
ఈ తీరా జాతిని ఉద్ధరించేది?
ఈ రీతా మానవాళి ని ముందుకు నడిపించేది??
ఇలా వుంటూనా వసుధైక కుటుంబ మని ప్రవచించేది?
కామెంట్‌లు లేవు:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి