నిన్న లలో నిలిచి పోయి
నిరాశ లో మునగ వద్దు
కన్న వన్ని కావాలను
దురాశ తో రగల వద్దు
కళ్ళు వెళ్ళు ప్రతి తావుకు
నీ మనసును వెళ్ళ నీకు
వెళ్ళు చోట చెళ్ళు మనగ
కోపంతో రేగ వద్దు
కాలు తడవ కుండ గనే
కడలైనా దాట వచ్చు
వీలు కాదు పొడి కన్నులు
బతుకు లోన మరవ వద్దు
అంతు లేని సాగరమే
సుంత దప్పి తీర్చ గలద
ఇంత కూడ అనువు గాని
తావులలో మెలగ వద్దు
కాలు తున్న వత్తి ఘోష
ఎవరి కెరుక సావిత్రీ
చాలు ఇంక చల్ల బడను
మాట కొరకు చూడ వద్దు
కామెంట్‌లు లేవు:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి